امروز صبح پس از یه جمعه تخ ماتیک و رویاییی ساعت 6 و 40 دقیقه بیدار شدم... شبش اصلا نخوابیدم... یکی از دوستام  یه مشکلی داشت ... منم که رفیق باز ،مهربون ،گل ،اخر جاده معرفت (خودشیفتگی رو داری؟)تو فکر این بودم.. ایشالله که حل میشه...خلاصه بیدار شدیمو به سمت جبهه های حق علیه مشتری مداری شتافتیم.. (اینقدری که رییس مون این کلمه رو گفته حالت تهوع گرفتیم به مولا)خلاصه صبح من 3 مسیر با تاکسی  تا شعبه راه دارم. که حدود 20 دقیقه ای طول میکشه...رسیدم سر خیابون هنو خودمو پیدا نکرده بودم و داشتم ته مونده خمیازه صبح گاهی رو میکشیدم که یه تاکسی نورانی با رنگ طلایی کنارم واستاد ..ینی میخواستم از پنجره برم تو ، بس که ذوق کردم !

اکثر ما عقلمون به چشمونه

گاهی از کسایی که انتظار داری چنان نامردی در حقت میکنن که دلت میشکنه

گاهی هم از کسایی که اصلا انتظار نداری یه خیری میرسه که شرمنده شون میشی